
عبور شاخص از ۸ میلیون واحد؛صعود پایدار بورس یا افزایش ریسک اصلاح
رشد بیش از ۱۲۰درصدی شاخص کل از ابتدای سال، بورس را در دو راهی صعود پایدار یا افزایش ریسک اصلاح قرار داده است.
به گزارش تسنیم، بازار سهام در ماههای اخیر مسیری را پیموده که در آن، مقاومتهای روانی نتوانستهاند برای مدت طولانی مانع صعود شاخص کل شوند. بر این اساس نماگر اصلی بورس تهران سال ۱۴۰۴ را در سطح ۳ میلیون و ۷۱۳ هزار واحد به پایان رساند و پس از ازسرگیری معاملات در اواخر اردیبهشت امسال، با عبور از محدودههای ۴، ۵، ۶، ۷ و ۸ میلیون واحد، به ارتفاع ۸ میلیون و ۲۶۵ هزار واحد رسید. رشد ۱.۶۵ درصدی شاخص کل در معاملات دیروز(شنبه) نیز بازدهی آن از ابتدای سال را به بیش از ۱۲۰ درصد رساند.
اما عبور از اعداد رند را نباید بهتنهایی نشانهای از تداوم رشد دانست؛ چرا که اهمیت این اتفاق زمانی روشن میشود که عملکرد شاخصها در کنار جریان نقدینگی، ارزش معاملات، وضعیت بنیادی شرکتها و شرایط اقتصاد کلان بررسی شود.
نقدینگی؛ موتور محرک معاملات
اما آمار معاملات شنبه تصویری از تداوم تقاضا در بازار سهام ارائه میدهد؛ جایی که ورود حدود ۲ هزار و ۳۰۰ میلیارد تومان پول حقیقی و ثبت ارزش معاملات خرد در محدوده ۴۷ هزار میلیارد تومان، نشان میدهد جریان نقدینگی همچنان یکی از عوامل موثر بر حرکت بازار سهام است. همچنین مثبت بودن ۶۸ درصد نمادها در برابر منفی بودن ۳۲ درصد آنها، از غلبه نسبی تقاضا در بخش عمدهای از بازار حکایت دارد.
ورود سرمایهگذاران حقیقی میتواند با افزایش قدرت خرید، فشار ناشی از شناسایی سود را جذب کند و مانع از طولانی شدن دورههای اصلاح شود. با این حال، تداوم ورود پول بهتنهایی برای تضمین رشد کافی نیست. در شرایطی که قیمتها با سرعت افزایش مییابند، بخشی از سرمایهگذاران ممکن است به ذخیره سود روی آورند و در صورت کاهش قدرت خرید، عرضهها شدت بگیرد.
از این منظر، ارزش معاملات زمانی نشانهای معتبرتر از پایداری روند صعودی خواهد بود که با ورود مستمر نقدینگی و مشارکت گسترده نمادها همراه شود. کاهش ارزش معاملات در کنار خروج پول حقیقی، میتواند هشداری درباره تضعیف تقاضا باشد؛ حتی اگر شاخص کل در کوتاهمدت همچنان روندی مثبت داشته باشد.
فاصله شاخص کل و هموزن چه میگوید؟
از نگاهی دیگر، در معاملات شنبه، شاخص کل ۱.۶۵ درصد و شاخص هموزن ۱.۰۳ درصد افزایش یافت. این اختلاف نشان میدهد شرکتهای بزرگ در مجموع عملکرد بهتری نسبت به بخش گستردهتری از بازار سهام داشتهاند. از آنجا که شاخص کل متناسب با ارزش بازار شرکتها وزن میگیرد، رشد چند نماد بزرگ میتواند اثر قابلتوجهی بر این نماگر داشته باشد.
بنابراین، عبور شاخص کل از مرزهای جدید لزوما به معنای رشد یکسان همه صنایع و شرکتها نیست؛ و برای ارزیابی کیفیت صعود باید بررسی کرد که آیا سهام شرکتهای کوچک و متوسط نیز از روند بازار بهرهمند شدهاند یا رشد عمدتاً در تعداد محدودی از نمادهای بزرگ متمرکز شده است.



