راهکار هواپیمایی مالزی برای جبران هزینه سوخت پایدار

به گزارش ایسنا، اظهارات کاپیتان نصارالدین ای. بکر، رئیس گروه هوانوردی مالزی در شرایطی مطرح می‌شود که شرکت‌های هواپیمایی در سراسر جهان برای کاهش انتشار کربن تلاش می‌کنند اما با هزینه‌های سنگین و دسترسی محدود به سوخت پایدار هوانوردی (SAF) روبه‌رو هستند.

وی گفت: همه گزینه‌ها را بررسی می‌کنیم زیرا مصرف‌کنندگان باید توان پرداخت هزینه آن را داشته باشند و شرکت هواپیمایی نیز باید بتواند هزینه خرید این سوخت را تامین کند.

سنگاپور، همسایه مالزی، نخستین کشور جهان بود که از وضع عوارض سبز هوانوردی با الزام دولتی از ژانویه ۲۰۲۷ خبر داد و میزان عوارض آن نیز بر اساس مقصد پرواز و کلاس پروازی متفاوت اعلام شد.

آژانس بین‌المللی انرژی اعلام کرد: صنعت هوانوردی حدود ۲.۵ درصد از کل انتشار سالانه کربن در جهان را به خود اختصاص می‌دهد و همزمان با افزایش تقاضا برای سفرهای هوایی، سازمان بین‌المللی هوانوردی غیرنظامی، وابسته به سازمان ملل متحد، هدف دستیابی به انتشار خالص صفر کربن تا ۲۰۵۰ را تعیین کرده است. این سازمان می‌گوید استفاده از سوخت پایدار هوانوردی می‌تواند انتشار کربن این صنعت را حدود ۶۵ درصد کاهش دهد.

سوخت پایدار هوانوردی معمولا از مواد اولیه تجدیدپذیر، مانند روغن مصرف‌شده آشپزی، چربی‌های پسماند و بقایای کشاورزی تولید می‌شود. این سوخت را می‌توان با سوخت متعارف هواپیما ترکیب کرد و در هواپیماهای موجود به کار برد. با این حال، قیمت آن بسیار بالاتر از سوخت معمول جت است و ظرفیت تولید محدود و دشواری دسترسی به مواد اولیه پایدار، از موانع اصلی گسترش استفاده از آن به شمار می‌روند.

بر اساس اعلام انجمن بین‌المللی حمل‌ونقل هوایی، سوخت پایدار هوانوردی در حال حاضر کمتر از یک درصد از کل سوخت جت مصرفی در جهان را تشکیل می‌دهد.

رئیس گروه هوانوردی مالزی همچنین گفت: گروه هوانوردی مالزی برای عمل به تعهدات خود در زمینه کاهش انتشار کربن، بر نوسازی ناوگان و استفاده از سوخت پایدار هوانوردی تمرکز خواهد کرد. هواپیمایی مالزی نیز با سفارش ۴۰ فروند هواپیمای کم‌مصرف ایرباس  «ای۳۳۰ نئو»  (A۳۳۰neo) و ۵۵ فروند بوئینگ مکس ۷۳۷ در حال نوسازی ناوگان خود است.

وی با اشاره به اینکه تصمیم‌گیری درباره وضع عوارض سبز بر عهده دولت است، تاکید کرد: نهادهای نظارتی، تامین‌کنندگان سوخت و شرکت‌های هواپیمایی باید برای کاهش هزینه سوخت پایدار هوانوردی با یکدیگر همکاری کنند. انتقال تمام هزینه‌های این سوخت به مصرف‌کنندگان می‌تواند از جذابیت سفرهای هوایی بکاهد.

طبق گفته نصارالدین این گروه با جنگ تحمیلی علیه ایران با افزایش قیمت سوخت متعارف هواپیما مواجه شده است و امکان محدودی برای جبران این افزایش هزینه‌ها از طریق بالا بردن قیمت بلیت‌ها دارد. وی افزود همین مسئله درباره سوخت پایدار هوانوردی نیز صدق می‌کند و میزان هزینه‌ای که می‌توان به مسافران منتقل کرد، به قیمت این سوخت بستگی دارد.